“Van Santen speelt een visueel spel, waarbij het proces van kijken en zien onderzocht wordt. De stapeling van lijnen en vlakken die Van Santen toont is niet zomaar een ruimtelijke illusie. Hij construeert zijn werken zo dat onze geest het niet helemaal kan vatten en verschillende pogingen moet doen om het werk te doorgronden. De toeschouwer wordt onderworpen aan het langzame bewustwordingsproces van het zien. Zijn ‘Ruimtelijke Ongerijmdheden’ laten zich steeds opnieuw bevragen en interpreteren van wat we eigenlijk zien. Het oog zoekt al dan niet naar houvast in de gezichtseinder en zoekt naar betekenissen om het wezen der dingen te doorgronden.
